Elsevier: * * * * *  “Esther Gerritsen doorboort haar personages”

Knack: * * * * * “De schrijfster heeft je bij je nekvel”

NRC: * * * *  “Zelden werkt een misdaadplot in een literaire roman zo goed”

Tzum: “Tijd voor een grote prijs voor Esther Gerritsen”

Het Parool: “Het nadeel van elke twee jaar een geweldige roman schrijven, steeds net iets sterker dan de voorganger, is dat de volgende nóg beter moet. Stilstand is achteruitgang, en valt binnen zo’n regelmatig, krachtig oeuvre meteen op. Je kunt je voorstellen dat je er moedeloos van wordt: keer op keer jezelf moeten overtreffen, altijd weer die lat die nóg een stukje hoger komt te liggen. Er zijn schrijvers die om minder vastlopen, of een verdiende romanpauze van een jaar of acht nemen.

Gelukkig heeft Esther Gerritsen een aardig alternatief. Twee jaar na het verbluffende De trooster zet ze haar sterke reeks gewoon voort, en komt ze met een roman – haar achtste – die nóg beter is. Een nieuw hoogtepunt in een oeuvre dat je onnadrukkelijk overrompelend zou kunnen noemen. Gerritsen is onderkoeld en zelfverzekerd, blijft zelf op de achtergrond, terwijl haar toon en haar blik doorklinken in elke alinea.”

Vijf Sterren in Het Parool ovo je id: